Geen omgang met biologische vader. Hof wijst het verzoek af. Minderjarige weet niet van het bestaan van de biologische vader. Er is een grote geografische afstand tussen het gezin waarbinnen de minderjarige opgroeit en de biologische vader in Nederland en een groot verschil tussen de islamitische cultuur van het gezin en de Nederlandse cultuur van de biologische vader. Het algemene uitgangspunt om met beide ouders contact te hebben weegt minder zwaar dan het belang van de minderjarige om in het gezin waar hij geworteld is op te groeien.

Artikel 1:377c BW kan geen grondslag vormen voor het opleggen van een informatieverplichting aan de grootouders (moederszijde) van de drie kinderen die voogd van de kinderen zijn en tevens als pleegouders optreden. Het inleidende verzoek tot het opleggen van een informatieregeling van de zijde van de vader, die – zij het nog niet onherroepelijk – is veroordeeld voor het vermoorden van de moeder, is niet-ontvankelijk.

Afwijzing verzoek tot adoptie van een meerderjarige vrouw.

Ondertoezichtstelling zonder uithuisplaatsing. Kind verblijft bij moeder. Zorgregeling met vader door de rechtbank vastgesteld en vervolgens door GI ingeperkt (aanwijzing). Rechtbank verklaart de inperking als vervallen, gelet op de beantwoording van de prejudiciële vragen door de Hoge Raad van 14 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2321. Rechtbank bepaalt voorts hoofdverblijf bij vader.

Een vóór 1 april 2014 in het buitenland naar het recht van dat land rechtsgeldig tot stand gekomen erkenning wordt nu op grond van artikel 10:101 lid 1 BW in Nederland van rechtswege erkend. Een dergelijke erkenning van kinderen door de man kan er alleen dan toe leiden dat de kinderen het Nederlanderschap hebben verkregen indien aannemelijk is dat op dat tijdstip tussen de man en de kinderen een nauwe persoonlijke betrekking bestond.

HR: geen ongeoorloofde ongelijke behandeling van Nederlandse en buitenlandse erflater bij verdeling huwelijksgemeenschap. Het beroep op de beperkende werking van redelijkheid en billijkheid is onvoldoende onderbouwd.

Is de inhoud van de prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 9 oktober 2015 (ECLI:NL:HR:2015:3011) een grond voor wijziging van een overeenkomst tot levensonderhoud en, zo ja, dient die wijziging te geschieden op de voet van artikel 1:401 lid 1 of lid 5 BW? HR: ja, wijziging is mogelijk op de voet van lid 5.

Echtscheiding; hoofdverblijfplaats kinderen. Twee van de kinderen die bij de vader wonen, zijn geen belanghebbenden in het geschil over de hoofdverblijfplaats van het derde kind dat bij de moeder woont.

Partneralimentatie. Convenant, geen beding van niet-wijziging. Partijen zijn bewust afgeweken van de wettelijke maatstaven. Omstandigheden zijn niet zo ingrijpend gewijzigd dat de man naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet langer aan het beding over partneralimentatie mag worden gehouden.

Bevoegdheid spreekuurrechter om een geschil over schoolkeuze aan voor te leggen. Het hof oordeelt dat de kantonrechter als spreekuurrechter op grond van analoge toepassing van artikel 96 Rv in de verzoekprocedure bevoegd is van het geschil op grond van boek 1 BW kennis te nemen, mits het geschil valt binnen de reikwijdte van artikel 96 Rv (rechtsgevolg moet ter vrije bepaling van partijen staan). Anders dan de kantonrechter verleent het hof vervangende toestemming aan de moeder om het kind in te schrijven op de basisschool in haar buurt. Dit geldt ook voor de BSO.