Grootmoeder niet-ontvankelijk in haar verzoek tot vaststelling omgangsregeling. Het hof is van oordeel dat er onvoldoende aanknopingspunten zijn voor een nauwe persoonlijke betrekking tussen de grootmoeder en de minderjarige. Grootmoeder en moeder verschillen van mening over de intensiteit van de contacten in het verleden tussen de grootmoeder en de minderjarige. Het hof hecht waarde aan de verklaring van de moeder dat de grootmoeder behoudens een enkele oppasdag en incidenteel een langere oppasperiode niet bij de verzorging en opvoeding van de minderjarige betrokken is geweest, terwijl er sinds oktober 2013 helemaal geen contact meer is geweest. Bewijsaanbod van de grootmoeder wordt afgewezen als onvoldoende gespecificeerd. Het verzoek om een informatieregeling wordt eveneens afgewezen nu hiervoor geen wettelijke grondslag bestaat en er zich geen uitzonderlijke omstandigheden voordoen die tot een uitzondering zouden nopen.

Op de uitkering van vader ingehouden en aan de moeder doorbetaalde bedragen worden niet beschouwd als kinderalimentatie, geen aftrek.

Rechtbank Noord-Holland volgt (in zowel ECLI:NL:RBNHO:2015:3039 als ECLI:NL:RBNHO:2015:2646) de lijn van de Alimentatienormen dat de alleenstaande-ouderkop in overeenstemming met de Alimentatienormen in mindering wordt gebracht op de behoefte van het kind, tenzij toepassing zou leiden tot een onaanvaardbaar resultaat. Dat moet de onderhoudsgerechtigde met berekeningen aantonen.

Huwelijkse voorwaarden. Verrekenbeding. Behoort echtelijke woning die staat op naam van de vrouw tot het te verrekenen vermogen? Natuurlijke verbintenis? Het hof overweegt dat beide partijen stellen dat een deel van de koopsom door hen is voldaan en dat beiden investeringen in de woning hebben gedaan. Het hof kan niet vaststellen wie een deel van de aankoopsom heeft betaald, wie investeringen heeft gedaan voor verbouwingen en renovatie en met welk geld. Daarom is uitgangspunt dat het huis tot het te verrekenen vermogen behoort. Het hof verwerpt de stelling van de vrouw dat sprake is van een natuurlijke verbintenis op grond waarvan zij de woning mag behouden zonder verrekening met de man.

Gerechtelijke vaststelling vaderschap en kinderalimentatie. Man en vrouw hebben elkaar leren kennen via een chatsite die is gericht op het hebben van seks. Partijen hebben geslachtsgemeenschap gehad vóór de conceptieperiode. Door DNA-onderzoek is vastgesteld dat de man de biologische vader is van het kind. Partijen hebben ieder een andere lezing hoe de bevruchting tot stand is gekomen. De vrouw stelt via onbeschermde geslachtsgemeenschap, de man stelt door opvangen van het sperma en zelfinseminatie. Nu de man zijn stellingen niet door bewijzen heeft gestaafd, is de man niet geslaagd in het te leveren tegenbewijs (zie HR 26 juni 2009, NJ 2009/388). Dit ligt anders als voorafgaande aan de conceptie een spermadonorovereenkomst is gesloten. De vrouw betwist dat zij de overgelegde overeenkomst heeft gedagtekend en ondertekend. De man wordt toegelaten tot bewijs dat de vrouw wel heeft ondertekend.

Bewindvoerder verzoekt namens alimentatieplichtige vader wijziging kinderalimentatie. Voor kind X is de alimentatieplicht van de man geëindigd met de gegrondverklaring van de ontkenning van het vaderschap bij beschikking van 24 augustus 2010. De vrouw is het daarmee eens. De rechtbank overweegt evenwel ambtshalve dat ingevolge artikel 1:202 BW door de gegrondverklaring geen teruggave van kosten van verzorging en opvoeding ontstaat, dus dat het verzoek niet kan worden toegewezen. Voor kind Y beroept de bewindvoerder van de man zich op wijziging van omstandigheden: de financiële situatie van de man is drastisch verslechterd als gevolg van een door de man geleden herseninfarct. Ter onderbouwing legt de bewindvoerder een stapel rekeningafschriften over, zonder daarbij enige toelichting te geven. De rechtbank wijst het wijzigingsverzoek af, omdat de gewijzigde omstandigheden van de man niet met bewijzen zijn gemotiveerd en omdat de rechtbank weigert de relevante gegevens uit de bankafschriften af te leiden.

De Gerechtshoven Den Haag en Amsterdam sluiten zich aan bij de benadering van Gerechtshof ’s-Hertogenbosch en Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden en passen, ook voor de situatie van na inwerkingtreding van de Wet hervorming kindregelingen, de Alimentatienormen onverkort toe. Dit betekent dat het kindgebonden budget na 1 januari 2015 inclusief de alleenstaande-ouderkop in mindering wordt gebracht op de behoefte van het kind.

Op grond van artikel 3:178 lid 1 BW kan ieder der deelgenoten te allen tijde verdeling van een gemeenschappelijk goed vorderen. Een dergelijke vordering verjaart dus niet. Een vordering ex artikel 3:179 lid 2 BW is ook een vordering tot verdeling van een gemeenschappelijk goed ex artikel 3:178 lid 1 BW. Een vordering ex artikel 3:179 lid 2 BW is derhalve ook niet aan verjaring onderhevig. Daarbij is niet van belang of het betreffende goed opzettelijk of onbedoeld is overgeslagen.

Hoven sluiten de rijen: alleenstaande-ouderkop blijft in mindering op de behoefte van het kind.

Tijdig hoger beroep? Uitspraakdatum kan niet kloppen. Tijdens de mondelinge behandeling komt de ontvankelijkheid van het beroepschrift van de man aan de orde. De bestreden beschikking bevat als datum van openbaarmaking 30 september 2014. Op 31 december 2014 en derhalve te laat is het eerste schriftelijke exemplaar van het beroepschrift bij de griffie van het hof ontvangen. Onderzoek op de server van het hof heeft ertoe geleid dat vast is komen te staan dat het beroepschrift wel per 30 december 2014 (en derhalve op tijd) per fax aan het hof is gestuurd, hetgeen tijdens de mondelinge behandeling aan de aanwezigen is medegedeeld. Het beroepschrift bevat evenwel geen gronden.