Wendy_schramaW.M. Schrama
Vergoedingsrechten tussen ongehuwde samenlevers:­ van de regen in de drup. Commentaar bij Hoge Raad 10 mei 2019, ECLI:­NL:­HR:­2019:­707.
 

Nieuwsbericht

SW | 01 oktober 2018 15:46 | H. Leloux-Opmeer, Who cares?!, Baseline profiles and child development in different 24-H settings, proefschrift Leiden, 2018

Harmke Leloux-Opmeer: bij uithuisplaatsing eerste integrale analyse, dan een goede match.

De toewijzing van zorg is bij uithuisplaatsing ‘getrapt’: liefst in een pleeggezin of gezinshuis, en pas als dat geen succes blijkt in intensievere, residentiële zorg. Het getrapte model kan echter resulteren in een langer hulptraject en meer problemen bij het kind.
Het is beter te beginnen met een integrale risico- en behoefteanalyse zodat de specifieke kind- en gezinsomstandigheden duidelijk zijn, aldus Leloux-Opmeer. Vervolgens moet een goede match tot stand komen. Uit haar onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat pleegzorg een effectieve keuze is voor kinderen tot ongeveer 8 jaar met matige psychosociale problemen die mishandeld zijn. De derde stap waar Leloux-Opmeer voor pleit is het routinematig monitoren van het effect van uithuisplaatsing, zodat duidelijk wordt welke interventie in welke omstandigheden de beste resultaten biedt.
Leloux-Opmeer onderzocht de kenmerken van tweehonderd uit huis geplaatste kinderen in de basisschoolleeftijd en hun psychosociale ontwikkeling in het eerste jaar van hun plaatsing in een pleeggezin, gezinshuis of residentiële instelling. Zij is op 26 september gepromoveerd aan de Universiteit Leiden.